1. മേഘ് - സ്നേഹം
മേഘ്...
ഘനസാന്ദ്രമായ ആ ശ്യാമമേഘങ്ങള്...
ഇരുണ്ട നിറത്തിനുള്ളില് തണുപ്പ്.
പെയ്യാനൊരുങ്ങിനില്ക്കുന്ന സ്നേഹം.
വികാരങ്ങള് പൊട്ടിച്ചിതറുന്ന മിന്നല്പ്പിണരുകള്.
ആകാശത്തു പടര്ന്നു പരന്ന്...,
ആലാപമായി,
വേഗത കൂടുന്ന മോഹങ്ങളില്,
ദ്രുതതാളം, ജലകണങ്ങളെ
പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കുന്നു.
ഉറഞ്ഞ്, സ്നേഹം മാത്രം നിറച്ച തുള്ളികള്
വര്ഷമായിപ്പെയ്യുന്നു.
ആരോഹണങ്ങള് രോമാഞ്ചമാകുന്നു.
അവരോഹണങ്ങള്, അനുഭൂതികള്.
മഴ, മേഘത്തിന്റെ സമ്മാനം.
2. മല്ഹാര് : പ്രണയം
മല്ഹാര്...
താന്സെന്റെ കണ്ഠത്തില്നിന്ന്
മുകിലുകളായി മാനത്തെത്തിയ സ്വരങ്ങള്.
നേര്ത്തു പെയ്യുന്ന മഴ...,
വിരഹത്തിന്റെ ചൂടില് പ്രണയത്തിന്റെ മഴ.
മേഘവും ഭൂമിയും
പ്രകൃതിയും ഞാനും ..,
ലയിച്ചുപാടുന്ന അനുഭവം.
ഹൃദയത്തില് പെയ്യുന്ന മല്ഹാര്,
മൃദുസ്പര്ശത്താ,ലെന്നെ വിളിക്കുന്നു.
"ഈ മഴ ഒന്നുകൂടി നനയൂ...."
3. അമൃതവര്ഷിണി : കരുണ
വരളുന്ന തീരങ്ങള്ക്കുവേണ്ടി ഒരു പ്രാര്ത്ഥന.
അമൃതവര്ഷിണി.
മണ്ണിന്റെ അമൃതിനുവേണ്ടി,
വൃക്ഷങ്ങള്, കൈകളാകാശത്തേയ്ക്കുയര്ത്തി,
ഒരു പ്രാര്ത്ഥന.
ദേവീകൃപയുടെ വാതായനങ്ങള്
ആലാപത്തില് തുറക്കുന്നു.
മേഘങ്ങള് സ്വയം അലിഞ്ഞ്,
കാരുണ്യത്തിന്റെ മഹാവര്ഷം.
മണ്ണിലേയ്ക്ക് കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന അമൃതം...
പൊടിപ്പുകള് ആവേശത്തോടെ
ഊറ്റിക്കുടിക്കുന്ന അമൃതം.
ഊഷരതീരങ്ങള് ശാദ്വലമാകുമ്പോള്,
അമൃതവര്ഷിണീ, നീ മഹാനുഗ്രഹം!
കൃപ, കരുണ, വാത്സല്യം, അമ്മയും!
08-12-1998
Sunday, March 28, 2010
Subscribe to:
Posts (Atom)