ഉണങ്ങിയ ആ മരത്തിന്റെ ഒരു ചില്ലയില്
ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു പച്ചിലപോലെ ഒരു കിളി.
വിഷാദം ബാധിച്ച ഒരു തവിട്ടുനിറം
അതിന്റെ കഴുത്തില് പടര്ന്നുകിടന്നിരുന്നു...
താഴെ, ചരല്മണ്ണില് ചിതറിക്കിടക്കുന്ന
നാരുകളിലേക്കു നോക്കി,
കണ്കളില് നിരാലംബഭാവവുമായി ആ കിളി...
മരത്തിന്റെ നെഞ്ചില് മഞ്ഞച്ചായവും,
അതിനുമേല് കറുത്ത വരകളും...
വരാന്പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ചാലോചിച്ചാവാം,
തലയൊന്നുവെട്ടിച്ച്, കിളി ഒന്നനങ്ങി.
ദൂരെ, മരത്തെയും കിളിയെയും നോക്കി
നിര്വ്വികാരനായി നില്ക്കുന്ന എന്നെ
പുച്ഛത്തില് ഒന്നു നോക്കിയിട്ട്
അത് തിടുക്കത്തില് പറന്നുപോയി.
(അതിരപ്പള്ളി, 1999)
Saturday, October 17, 2009
Saturday, October 10, 2009
"കൊലാറ്റെറല് ഡാമേജ്"
ബോംബുകള് തകര്ത്ത വീടുകള്ക്കിടയില്,
ആദ്യമായി പിച്ചവയ്ക്കുന്നതിന്മുമ്പ് കാലുകള് നഷ്ടപ്പെട്ട
ഒരു കുഞ്ഞ് ...
മുലപ്പാല് തേടുന്ന ചുണ്ടുകളില്
അമ്മയുടെ രക്തം പുരണ്ടിരിക്കുന്നുവോ ...?
അച്ഛന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം മരിച്ചതിന്റെ
കയ്പുപടര്ന്നിരിക്കുന്നുവോ...?
തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന ജീവിത (നരക)ത്തിനും,
മരണത്തിനും ഇടയ്ക്,
ഭയചകിതമായ രണ്ടു മിഴികള്...
കുഞ്ഞുരസനയില്, പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത
പ്രതിഷേധത്തിന്റെ കനല്വാക്കുകള്...
"കൊലാറ്ററല് ഡാമേജി"ന്റെ ഇരമ്പത്തെ
പുച്ഛിച്ചുകൊണ്ട്, കാതുകളില്
പ്രകമ്പനമാകുന്ന ഞരക്കം...
മൌനമായെങ്കിലും ഒരു ചോദ്യമുയരുന്നു...
ജീവന്റെ വില നിശ്ചയിക്കുന്നതാരാണ്...?
ജനീവയിലെ പ്രാവുകളോ...?
അതോ വാഷിംഗ്ടണിലെ കഴുകനോ...?
അധര്മം കണ്ട കാപട്യക്കാര്, ഞങ്ങളുടെ രക്തം
തിളച്ച് തിളച്ച്, ആവിയായിപ്പോയിരിക്കുന്നു, കുഞ്ഞേ ...
"സമാധാനം", സാവധാനം രൂപപരിണാമം സംഭവിച്ച്
വെറുമൊരു "സാധന"വും, പിന്നെ "ധന"വും,
ധനത്താല് വാങ്ങുന്ന ആയുധവും
ആകുന്ന ആധുനികതയിത്...
മരിച്ച നാം ജീവിയ്ക്കുവാന് നൂറ്റാണ്ടുകള്ക്കു പിന്നോട്ടുപോകുക.
(ഒരു പലസ്തീന് യുദ്ധകാലത്ത് ...)
ആദ്യമായി പിച്ചവയ്ക്കുന്നതിന്മുമ്പ് കാലുകള് നഷ്ടപ്പെട്ട
ഒരു കുഞ്ഞ് ...
മുലപ്പാല് തേടുന്ന ചുണ്ടുകളില്
അമ്മയുടെ രക്തം പുരണ്ടിരിക്കുന്നുവോ ...?
അച്ഛന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം മരിച്ചതിന്റെ
കയ്പുപടര്ന്നിരിക്കുന്നുവോ...?
തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന ജീവിത (നരക)ത്തിനും,
മരണത്തിനും ഇടയ്ക്,
ഭയചകിതമായ രണ്ടു മിഴികള്...
കുഞ്ഞുരസനയില്, പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത
പ്രതിഷേധത്തിന്റെ കനല്വാക്കുകള്...
"കൊലാറ്ററല് ഡാമേജി"ന്റെ ഇരമ്പത്തെ
പുച്ഛിച്ചുകൊണ്ട്, കാതുകളില്
പ്രകമ്പനമാകുന്ന ഞരക്കം...
മൌനമായെങ്കിലും ഒരു ചോദ്യമുയരുന്നു...
ജീവന്റെ വില നിശ്ചയിക്കുന്നതാരാണ്...?
ജനീവയിലെ പ്രാവുകളോ...?
അതോ വാഷിംഗ്ടണിലെ കഴുകനോ...?
അധര്മം കണ്ട കാപട്യക്കാര്, ഞങ്ങളുടെ രക്തം
തിളച്ച് തിളച്ച്, ആവിയായിപ്പോയിരിക്കുന്നു, കുഞ്ഞേ ...
"സമാധാനം", സാവധാനം രൂപപരിണാമം സംഭവിച്ച്
വെറുമൊരു "സാധന"വും, പിന്നെ "ധന"വും,
ധനത്താല് വാങ്ങുന്ന ആയുധവും
ആകുന്ന ആധുനികതയിത്...
മരിച്ച നാം ജീവിയ്ക്കുവാന് നൂറ്റാണ്ടുകള്ക്കു പിന്നോട്ടുപോകുക.
(ഒരു പലസ്തീന് യുദ്ധകാലത്ത് ...)
Saturday, October 3, 2009
ഓര്മ്മകള്
1.
എന്റെ ഓര്മ്മകളില്...,
തണല്ക്കുട നിവര്ത്തിനില്ക്കുന്ന ഒരാല്മരം...,
-ഞാനൊരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരാല്മരം...!
കുങ്കുമം കലര്ന്ന ഒരു സന്ധ്യയുടെ തുടുപ്പ് ...
-ഞാനനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരനുഭൂതി...
എന്റെ വിരല്പ്പാടുകള് പതിഞ്ഞ,
നനഞ്ഞ ഒരു മണല്ത്തട്ട്...,
ഞാനുണ്ടാക്കാത്ത ഒരു മണ്വീട്...!
ശാന്തയായൊഴുകുന്ന ഒരു പുഴ..,
-ഞാന് അറിയാത്ത ഒരു പുഴ..!
തണുപ്പു പടര്ന്നുകിടക്കുന്ന ഒരു കാവ്,
ഞാനൂയലാടാത്ത വള്ളികള്..!
ചെരാതുകളാല് പ്രശോഭിതമായ ഒരമ്പലം..,
ഞാന് നേടിയിട്ടില്ലാത്ത വരപ്രസാദം.
ആമ്പല്പ്പൂക്കളുടെ വശ്യതയുമായി ഒരു തീര്ത്ഥം...,
ഞാന് നീന്തിത്തുടിക്കാത്ത ഒരമ്പലക്കുളം.
എന്റെ ഓര്മ്മകള്..,
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്..., അയഥാര്ത്ഥങ്ങള്.
2.
എന്റെ വര്ത്തമാനം...
മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ട ഒരു മരത്തിന്റെ വേരുകള്...,
ചോര പൊടിയുന്ന എന്റെ മനസ്സ്.
ഞാനെന്നും കാണുന്ന, അഴുക്കു നിറഞ്ഞ ഒരു നഗരം...
അസ്തമയത്തെ മറയ്ക്കുന്ന പുകച്ചുരുളുകള്...,
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ കബന്ധങ്ങള്ക്കുമീതെ
നിര്ദ്ദയം നില്ക്കുന്ന പുകക്കുഴലുകള്...
ഒഴുകാന് അറിയാത്ത ഒരു നീര്ച്ചാല്...,
വിഷം തളംകെട്ടിയ അതിന്റെ വിഷാദങ്ങള്...
നഗരത്തിലേയ്ക്ക് ചീറിപ്പായുന്ന,
നനഞ്ഞ മണല് കയറ്റിയ ലോറികള്.
എന്റെ മോഹങ്ങളുടെ കാല്ക്കീഴില്നിന്നും
മണ്ണിടിച്ചെടുക്കുന്ന ലോഹശക്തികള്..,
കൊടുംചൂടില് വാടിനില്ക്കുന്ന ഒരു തുമ്പ...,
തകര്ന്നുകിടക്കുന്ന നാഗശില്പങ്ങള്...
വൈദ്യുതാഘോഷങ്ങള് തിമിര്ക്കുന്ന ഒരമ്പലപ്പറമ്പ് ...,
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ശവപ്പറമ്പ്.
..............
തിരിച്ചുപോകട്ടെ, ഞാനെന്റെ സ്വപ്നലോകത്തിലേയ്ക്ക്,
ഇടമവിടെയുണ്ടെങ്കില്.
(ഓര്മ്മകളെങ്കിലും ആകാന് ആഗ്രഹിച്ച ചില പഴയ സ്വപ്നങ്ങള് - 1998-1999)
എന്റെ ഓര്മ്മകളില്...,
തണല്ക്കുട നിവര്ത്തിനില്ക്കുന്ന ഒരാല്മരം...,
-ഞാനൊരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരാല്മരം...!
കുങ്കുമം കലര്ന്ന ഒരു സന്ധ്യയുടെ തുടുപ്പ് ...
-ഞാനനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരനുഭൂതി...
എന്റെ വിരല്പ്പാടുകള് പതിഞ്ഞ,
നനഞ്ഞ ഒരു മണല്ത്തട്ട്...,
ഞാനുണ്ടാക്കാത്ത ഒരു മണ്വീട്...!
ശാന്തയായൊഴുകുന്ന ഒരു പുഴ..,
-ഞാന് അറിയാത്ത ഒരു പുഴ..!
തണുപ്പു പടര്ന്നുകിടക്കുന്ന ഒരു കാവ്,
ഞാനൂയലാടാത്ത വള്ളികള്..!
ചെരാതുകളാല് പ്രശോഭിതമായ ഒരമ്പലം..,
ഞാന് നേടിയിട്ടില്ലാത്ത വരപ്രസാദം.
ആമ്പല്പ്പൂക്കളുടെ വശ്യതയുമായി ഒരു തീര്ത്ഥം...,
ഞാന് നീന്തിത്തുടിക്കാത്ത ഒരമ്പലക്കുളം.
എന്റെ ഓര്മ്മകള്..,
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്..., അയഥാര്ത്ഥങ്ങള്.
2.
എന്റെ വര്ത്തമാനം...
മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ട ഒരു മരത്തിന്റെ വേരുകള്...,
ചോര പൊടിയുന്ന എന്റെ മനസ്സ്.
ഞാനെന്നും കാണുന്ന, അഴുക്കു നിറഞ്ഞ ഒരു നഗരം...
അസ്തമയത്തെ മറയ്ക്കുന്ന പുകച്ചുരുളുകള്...,
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ കബന്ധങ്ങള്ക്കുമീതെ
നിര്ദ്ദയം നില്ക്കുന്ന പുകക്കുഴലുകള്...
ഒഴുകാന് അറിയാത്ത ഒരു നീര്ച്ചാല്...,
വിഷം തളംകെട്ടിയ അതിന്റെ വിഷാദങ്ങള്...
നഗരത്തിലേയ്ക്ക് ചീറിപ്പായുന്ന,
നനഞ്ഞ മണല് കയറ്റിയ ലോറികള്.
എന്റെ മോഹങ്ങളുടെ കാല്ക്കീഴില്നിന്നും
മണ്ണിടിച്ചെടുക്കുന്ന ലോഹശക്തികള്..,
കൊടുംചൂടില് വാടിനില്ക്കുന്ന ഒരു തുമ്പ...,
തകര്ന്നുകിടക്കുന്ന നാഗശില്പങ്ങള്...
വൈദ്യുതാഘോഷങ്ങള് തിമിര്ക്കുന്ന ഒരമ്പലപ്പറമ്പ് ...,
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ശവപ്പറമ്പ്.
..............
തിരിച്ചുപോകട്ടെ, ഞാനെന്റെ സ്വപ്നലോകത്തിലേയ്ക്ക്,
ഇടമവിടെയുണ്ടെങ്കില്.
(ഓര്മ്മകളെങ്കിലും ആകാന് ആഗ്രഹിച്ച ചില പഴയ സ്വപ്നങ്ങള് - 1998-1999)
Subscribe to:
Posts (Atom)