മഴക്കാലം, വീണ്ടും,
വറുതിക്കോലങ്ങളുറഞ്ഞാടും മനസ്സില്-
ക്കവിത തന് കനത്ത മേഘങ്ങള്!
ഉഗ്രവൈദ്യുതസ്പന്ദസീല്ക്കാരങ്ങള്
വരണ്ട മണ്ണിലാണ്ടുമരിച്ച പച്ചകള്ക്കേകീ
പുതിയ ജീവന്, നിമിഷചുംബനത്താലേ!
ഉള്ളിലൊരു കപടലോകം, നേരിന്റെ
വെള്ളപ്പാച്ചിലില്പ്പെട്ടു തകര്ന്നുപോയ്!
കാല്കള്, നനഞ്ഞ മണ്ണിലമരുമ്പോള്
ഭൂമിതന് വാത്സല്യമെന് നാഡികളേറ്റുവാങ്ങീ,
മാതൃഹൃത്താളമൊരുണര്ത്തുപാട്ടായ്!
(2007)
No comments:
Post a Comment